Klasik Türk Edebiyatı

gazel #177

1

Oldı göñül pāybest-i silsile-i Ḥaydara / Şāh-ı velāyet ʿAlā ṣaf-şiken-i ṣaff-dere

2

Ḳālū belādan beri serverimizdir ʿAlḭ / Cānı seri ṣıdḳ-ilen vérmişük o servere

3

Şeş cehet u nuh felek oldı musaḫḫar aña / Ḥükm-i revāndır beli āy u gün u aḫtere

4

Ẕāt-ı ʿAlḭdür ʿayān perdeden esrā şebi / Ayine tek vechine gösterür peyġambere

5

Bu sözi Ḥaḳḳ bilmeyen müşrik-i kāfir midir / Müʾmin-iseñ dem-be-dem laʿnet oḫı kāfire

6

Küll-i şeyʿe rehber u reh-nümādur ʿAlḭ / Gümrāh olur érmeyen rāh-rev ol rehbere

7

Vérdi aña ḥükm-ilen minber u miḥrāb-ı Ḥaḳḳ / Ḥaḳḳ degil çıḫmasun ḫırs u eşşek minbere

8

Nerd-i felek tası çarḫ dest-i velāyetdedir / Saldı nice ġāfiliñ mühresini şeşdere

9

Nuṭḳ-ı ʿAlḭden içen girmedi şol ḫıżır tek / Çeşme-yi ḥayvān içün ẓulmet-i İskendere

10

Söyle onuñ medḥini ẕül-kelām ḳıyāmet güni / Var ise meyl eger şol ḳadeḥ-i kevŝere

11

Mihr-i ʿAlḭdür maña mülk-i beḳā tāc-ı genc / Raġbeti yoḫ göñlümüñ sḭm u zer u gevhere

12

Himmetḭyem Ḥaydarıñ ḳanberine ḳanberem / Ṭaʿne urar ḥaşmetim salṭanat-ı Sencere