Klasik Türk Edebiyatı
gazel #177
Oldı göñül pāybest-i silsile-i Ḥaydara / Şāh-ı velāyet ʿAlā ṣaf-şiken-i ṣaff-dere
Ḳālū belādan beri serverimizdir ʿAlḭ / Cānı seri ṣıdḳ-ilen vérmişük o servere
Şeş cehet u nuh felek oldı musaḫḫar aña / Ḥükm-i revāndır beli āy u gün u aḫtere
Ẕāt-ı ʿAlḭdür ʿayān perdeden esrā şebi / Ayine tek vechine gösterür peyġambere
Bu sözi Ḥaḳḳ bilmeyen müşrik-i kāfir midir / Müʾmin-iseñ dem-be-dem laʿnet oḫı kāfire
Küll-i şeyʿe rehber u reh-nümādur ʿAlḭ / Gümrāh olur érmeyen rāh-rev ol rehbere
Vérdi aña ḥükm-ilen minber u miḥrāb-ı Ḥaḳḳ / Ḥaḳḳ degil çıḫmasun ḫırs u eşşek minbere
Nerd-i felek tası çarḫ dest-i velāyetdedir / Saldı nice ġāfiliñ mühresini şeşdere
Nuṭḳ-ı ʿAlḭden içen girmedi şol ḫıżır tek / Çeşme-yi ḥayvān içün ẓulmet-i İskendere
Söyle onuñ medḥini ẕül-kelām ḳıyāmet güni / Var ise meyl eger şol ḳadeḥ-i kevŝere
Mihr-i ʿAlḭdür maña mülk-i beḳā tāc-ı genc / Raġbeti yoḫ göñlümüñ sḭm u zer u gevhere
Himmetḭyem Ḥaydarıñ ḳanberine ḳanberem / Ṭaʿne urar ḥaşmetim salṭanat-ı Sencere