Klasik Türk Edebiyatı
gazel #37
Vér bu teşne ʿāşıḳa ey sāḳi-yi devran ḳadeḥ / Tā ola devrinde ʿuşşāḳ ehliniñ gerdan ḳadeḥ
Çaġrışurlar ḥūr ġılmān melāik nūş-ı cān / Çün vérir bezm-i ḳıyāmette şeh-i merdān ḳadeḥ
Ḫaşm u ḥiddetden demḳālū belādan şevk-le / Ṣākḭ u bākḭ elinden içdi ser-mestān ḳadeḥ
Meclis-i maḥşerde şol kevŝer meyinden dem-be-dem / İnʿām éder ḳullara ol server-i sulṭān ḳadeḥ
Ḳalmadı ẓulmāt-ı ġaflet geçdi devrān-ı memāt / Oldı ḫıżr-ı ḥayāta çeşme-i ḥayvān ḳadeḥ
Ẓāhir oldı maʿnḭ-yi ervāḥına eşbāhına / Cān olur cisme vérirse her kime cānān ḳadeḥ
Ḳıldı ḳısmet sāḳḭ her bir kāsibe her kelbine / Ḫoş kerem ḫoş luṭf ḫoş iḥsān ḫoş erzān ḳadeḥ
Pes deger iki cihana Ḥaḳḳ bilür her cürʿası / Her kime şāh-ı velāyet eylese iḥsān ḳadeḥ
Zāhidā Ḥaḳḳ ṣoḥbetinde mest-i cām-ı Ḥaydara / Bāġ-ı cennetde ne ḥācetdür vére rıżvān ḳadeḥ
Cān u dilden ḳıl aḳa-yı ehl-i beyti iḥtiyār / Tā saña ḫumr-ı muḥabbetden vére ġılmān ḳadeḥ
Yoḫ iken ḫumḫāne engūru tāk u ḫumr u ḫām / İçdiler nuṭḳ-ı ʿAlḭden zümre-i ʿirfān ḳadeḥ
Himmetḭ dünyā meyi ʿāşıḳları mest eylemez / Ne felek ḫum-ı şarāb olsa oña ʿummān ḳadeḥ