Klasik Türk Edebiyatı
gazel #14
Ādemi tanı kim olur ṣadef-i bahr-ı ṣıfāt / Maʿnḭ-yi nuṭḳ ʿAlḭ ol ṣadefe gevher ẕāt
Sāḳḭ bāḳḭ u ser-çeşme-yi kevŝer Ḥaydar / Bir kemteriñ suyudur menbaʿ-ı deryā-yı ḥayāt
Ḫıżır olur ḫıżr içen ol çeşme suyın tā-be-ebed / İçmeyen hālik-i dil-teşne ḳalur fi’ẓ-ẓulemāt
Bezm-i vaḥdetde içen cām-ı ʿAlḭden bir dem / ʿĀlem-i maʿnḭde görmez daḫı āŝār-ı memāt
Ḳanmadı özge sudan ʿāşıḳ-ı ʿaṭşān-ı ḥarḭf / Eylemez fāḭde bayġına pes Nḭl u Fırāt
Mihr-i evlād-ı ʿAlḭ zevraḳ-imiş zevraḳa gir / Girmeyen ġarḳ olur ol zevraḳa ey ehl-i necāt
Haydarın tābiʿine oldı muḳadder Ḥaḳḳdan / Hūr u ġılmān u mey-i ʿaşḳ behişt-i derecāt
Oña kim Ḥaydar imām olmasa İslām olmaz / Vérse bir günde eger Aḥmede biñ kez ṣalavāt
Kim ki o ḳıble-yi ḭmāna perestiş ḳılmaz / Ṣūret-i sikke ḥarām oldı oña ṣavm u ṣalavāt
Ḳılduḳı ḫayr u ḫaṭā ẕikr-i ḥebā ḳavl-i riyā / Ḥaḳḳa maḳbūl degül vérdügi şolʿaşr u ẕekāt
Secdesi sehv sözi küfr anıñ ḳıble-kec / Rehber-i nāḳıṣ imām-ı Hubel u Lāt u Menāt
Ŝebt olur defter-i aḥbāb-ı ʿAlḭniñ yekser / Cürm u ʿiṣyān ŝevāb u seyyiāt u hasenāt
Ḥaḳḳıñ eltāfıdur evsāf-ı ʿĀlḭ Himmetiye / Bülbül-i nāṭıḳa gül ṭūṭḭ-yi gūyāya nebāt
Ḥimmetḭ dobdoludur nūr-ı ʿĀlḭden naẓar ét / Bu doḳḳuz ʿarş evidür ferş daḫı altı cehāt