Klasik Türk Edebiyatı
murabba #1
Ey ʿāşıḳ-ı dḭdār-ı Ḥaḳḳ / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec” / Ey ṣādıḳ-ı güftār-ı Ḥaḳ / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Ey dil-i şeydā göñül / Yandur bu cismi eyle kül / Külden biter ṣabr ile gül / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Tut yapraġı kḭmyā olur / Rez dānesi seḥbā olur / Hem ġūreden ḥelvā olur / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Ṣabr eyleyen mesʿūd olur / Cümle ziyānı sūd olur / Ol ʿāḳıbet Maḥmūd olur / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Eyyūba vérdi ʿizzeti / Çekdi belā u miḥneti / Ṣabr-ile géydi ḫilʿati / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Yūsuf peyġamber yeddi yıl / Zindān içinde muttaṣıl / Ṣabr étdi buldı kām-ı dil / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Ol pādişāh-ı yevmi’d-dḭn / Ol fażl-ı rabbü’l-ʿālemḭn / Yād étdi vāfi’s-ṣābirḭn / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Ġam şāmınıñ fecrin vérür / Ẓālimlerin zecrḭn vérür / Ṣābirlerin ecrin vérür / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Gökden nuzūl-ı Ḥaḳḳ budur / Ḥüsn-i ḳabūl-ı Ḥaḳḳ budur / Ḳavl-i resūl-ı Ḥaḳḳ budur / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Bir hidayet ḳavlidür / Ḳur’ān āyet ḳavlidür / Şāh-ı velayet ḳavlidür / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”
Sabrét bu derde Himmetḭ / İste ʿAlḭden himmeti / Bilmek dilersen ḥikmeti / “Eṣ-ṣabru miftāḥi’l-ferec”