Klasik Türk Edebiyatı
kaside #2
Ey ẓahīr-i żuʿafā Ḥażret-i Ḥaḳ Celle Celāl / Dest-gīr-i ġurebā Ḫayy u Ḫudā-yı müteʿāl
Ḥażretiñde bir olur mūr u Süleymān seniñ / Şeh-i evreng-i dil-i ʿāşıḳ-ı pest u pāmāl
Raḳam-ı ḳudretiniñ noḳṭası māh u ḫūrşīd / Defter-i ḥikmetiniñ bir varaḳı rūz u leyāl
Gülşen-i raḥmetiñe baḫr-ı muḥiṭ bir şebnem / Bülbül-i niʿmetiñe arż u semā dū sehbāl
Lücce-i merḥametüñ içre ṣadef-i ʿarş-ı aẓīm / Dürc-i lüṭfuñda çün envār-ı duʿā silk-i lāʿl
Dānesi kefeʾ-i mizān-ı ḫayāle ṣıġmaz / Gelse de ḫūşe-i elṭāfıñ eger bir misḳāl
Olsa ayīneʾ-i idrākim eger bir deryā / Zerre-i fikretimiñ her birisi olsa cibāl
Vaṣf-ı mihr-i keremiñ ḳanda bu ʿāciz ḳanda / Dil uzatmaḳ hele taʿrīfine bir emr-i muḥāl
Māliküʾl-mülk şahā muḳtedire kim sensiñ / Nice nā-çāra viren mertebeʾ-i ʿālüʾl-ʿāl
Benem ol ṭaʾir pervāz zeni deşt-i keder / Benem ol dāne ḫor-ı ḫırmen-i endūh u melal
Öyle pāmāl-i ġam-ı baḫt-ı siyeh-kārım ki / Bende yoḳ biñde biri hele raḥm-ı taḳrīre mecal
Ḫāṭıra-ı enverine düşsem eger bir ferdiñ / Döşenür ʿarṣa-i endīşesine ferş-i ẓılāl
O siyeh-i rūz-ı ġamem ki baḳıcaḳ mirʾāta / Göremem āyīne-i ʿālem içinde eşkâl
ʿĀlem-i sırr u ḫafiyāt iken ġavānım ʿunvānıñ / Ne revā idi baña tā bu ḳadar basṭ-ı meḳāl
Pertev-i lüṭfıñı günden güne efzūn eyle / Çeşm-i Nūrīyā żiyā baḫş ola mānend-i hilal