Klasik Türk Edebiyatı
gazel #143
Kim ki ḳıldı āl-i Ḥaydar ʿaşḳına cānıñ sebḭl / Oña maḥşerde ṣırāṭü’l-müstaḳḭm oldı delḭl
Bḭ-tekellüf cennetiñ bezminde ol mest-i elest / Sāḳḭ-yi kevŝer elinden içdi cām-ı selsebḭl
Cān-feşān ol murtażā ʿaşḳına dāim zer-feşān / Ḳavl-i şāh-ı enbiyādır cennete girmez baḫḭl
Ḥaḳḳ yolunda lā yemūt ḥayy-i fiddāreyn olur / Her kim ol şāh-ı velāyet ʿaşḳına oldı ḳatḭl
Ḥaḳḳ velḭniʿmet ʿAlḭdür ḳāsım-ı ḫān-ı behişt / Gerçi bu ḫalḳ-ı cihānıñ rızḳına Ḥaḳḳdır kefḭl
Ẕikr u fikrim lā-fetā nād-ı ʿAlḭdür medḥ-i şāh / Ḳıṣṣā-yı ḥüsnü budur aḥbāb-ārā ẕikr-i cemḭl
Şol kelām-ı nāṭıḳıñ şerḥi beşer ḥaddi degil / Yeddi muṣḥafda anıñ meddāḥıdır rabb-i celḭl
Nuḳṭā-yı pergār-ı vaḥdetdir ʿAlḭ mirʾāt-ı ẕāt / Añla ey ʿārif ki ṣıġmaz bu söze şerḥ-i ṭavḭl
Kān-ı iḥsān-ı keremdir ḳāf-ı ḥilm baḥr-ı ʿilm / Ḳıl tefekkür bu velāyet ʿilmine bḭ-ḳāl u ḳḭl
Yandırur bir demde heybet āteşi bāl u perin / Bḭ-icāzet uçsa ol deryā yüzünden Cebreʾḭl
Leyletü’l-isrāda yetdi ḳāb-ı ḳavseyne ʿurūc / Oldı ol şemʿ-i velāyet Aḥmede tā kim delḭl
Himmetḭ dünyāda vér āl-i Muṣṭafā ʿaşḳına nān / Saña dām u odı ola miŝl-i gülzār-ı ḫalḭl