Klasik Türk Edebiyatı
gazel #68
ʿAşḳ mülkinde ʿAlḭdür emḭr-i Ḥaḳḳ birle emḭr / Ḥākim-i şehr-i velāyet server-i ṣāḥib-serḭr
Düldüle ol şeh-süvār olanda İsrāfil-i vaḳt / Ẕevk-ilen her dem çeker şol ʿarş-ı āʿlādan nefḭr
Şöyle bil çıḫmazdı ẓulmāt-ı ʿademden tā ebed / Dönmese çarḫ üzre ger reʾyince bu şems-i münḭr
Gerd-i aḳdām żiyā-yı mihr u māh cism u cān / Andan oldı her ulū’l-ebṣār bḭnā u baṣḭr
Emrine rām olduġ-çün şems şāhıñ oña / Bu cihetde merkeb oldı çarḫ meydānında şḭr
Ḫıżr-ise ġūl-ı bḭyābānı anı gümrāh éder / Her kime şāh-ı velāyet olmasa üstād-ı pḭr
Luṭf-ilen eyler oñı ʿālemde anı pādişāh / Olsa her dervḭşe ol dest-i velāyet destgḭr
Pādişāh-ı faḳr-perverdür ʿAlḭ baḥr-ı kerem / Eyżān gelsün kerem deryāsına kimdür faḳḭr
Ḳāsım-ı ḳaṣr-ı behişt u ḥūr-vār enhār-ı ḥavz / Sākḭ-yi ser-çeşme-yi āb u şarāb u şehd u şḭr
Bḭ-gümān ehl-i cehennemdür añı Ḥaḳḳ bilmeyeñ / Āḫiretde ol münāfıḳ oldı aṣḥāb-ı saʿḭr
Ḳavl-i Ḥaḳḳdur cennete girmez ʿAlḭniñ düşmeni / Geçmeyince ince igne yulduzından tā baʿḭr
Himmetḭ Ḥaydar güneşdür lā-yezāl-i bḭ-zevāl / İki ʿālem ḥalḳı cümle ẕerre miḳdār ḥaḳḭr