Klasik Türk Edebiyatı
gazel #134
Ṣabrımı şevḳiñ éder ey şāh-ı ḫūbān iki şaḳ / Tḭġ-ı ʿaşḳıñla olupdur bu dil u cān iki şaḳ
Bir şeker-ḫande eger ḳılsañ eyā rūḥ-ı revān / Uşbu ḥayretden olur laʿl-i bedaḫşān iki şaḳ
Guş-vār olmadı şeh-semʿine ol dürr-i ŝemḭn / Ḳılmadı tā ṣadef lüʾlüʾ-i ġalṭān iki şaḳ
Dāḫil-i silsile-i ʿaşḳ-iseñ ey ṣūfḭ-yi ḫām / Söyle ne yüzden ṭurra-yı cān iki şaḳ
Muṣṭafānıñ ne-idi maḳṣadı kim eyledi remz / Oldı eflāk yüzinde meh-i tābān iki şaḳ
Ne sebebdendir anıñ sırrını şerḥ eyle bize / Ẕülfiḳār-ı şeh-i dḭn server-i merdān iki şaḳ
Kimdir ol şāh ki dört illıḳ-iken ẓāhirde / Ḥarb-i destinde olubdur ten-i ŝuʿbān iki şaḳ
Ceble-yi müşrik cebbār-idi ġaddār-ı ḳavḭ / At donuyla onı eyledi ṣamṣān iki şaḳ
Şaḳ éder ḥarbesini farḳını şaḳḳıñ dem-i ḥarb / Şāḫ üstinde olur şöyle ki rummān iki şaḳ
Bu ne ḥikmet bu ne ʿibret ẕikriyātı gören / Biçdi başdan ayaġa erre-yi ḫuzlān iki şaḳ
Kaf u ha maʿnḭsidir bu ḫaberi Himmetḭniñ / Ey faḳḭh andan olur defter-i dḭvān iki şaḳ