Klasik Türk Edebiyatı

gazel #134

1

Ṣabrımı şevḳiñ éder ey şāh-ı ḫūbān iki şaḳ / Tḭġ-ı ʿaşḳıñla olupdur bu dil u cān iki şaḳ

2

Bir şeker-ḫande eger ḳılsañ eyā rūḥ-ı revān / Uşbu ḥayretden olur laʿl-i bedaḫşān iki şaḳ

3

Guş-vār olmadı şeh-semʿine ol dürr-i ŝemḭn / Ḳılmadı tā ṣadef lüʾlüʾ-i ġalṭān iki şaḳ

4

Dāḫil-i silsile-i ʿaşḳ-iseñ ey ṣūfḭ-yi ḫām / Söyle ne yüzden ṭurra-yı cān iki şaḳ

5

Muṣṭafānıñ ne-idi maḳṣadı kim eyledi remz / Oldı eflāk yüzinde meh-i tābān iki şaḳ

6

Ne sebebdendir anıñ sırrını şerḥ eyle bize / Ẕülfiḳār-ı şeh-i dḭn server-i merdān iki şaḳ

7

Kimdir ol şāh ki dört illıḳ-iken ẓāhirde / Ḥarb-i destinde olubdur ten-i ŝuʿbān iki şaḳ

8

Ceble-yi müşrik cebbār-idi ġaddār-ı ḳavḭ / At donuyla onı eyledi ṣamṣān iki şaḳ

9

Şaḳ éder ḥarbesini farḳını şaḳḳıñ dem-i ḥarb / Şāḫ üstinde olur şöyle ki rummān iki şaḳ

10

Bu ne ḥikmet bu ne ʿibret ẕikriyātı gören / Biçdi başdan ayaġa erre-yi ḫuzlān iki şaḳ

11

Kaf u ha maʿnḭsidir bu ḫaberi Himmetḭniñ / Ey faḳḭh andan olur defter-i dḭvān iki şaḳ