Klasik Türk Edebiyatı
gazel #50
Ey göñül her dem ʿAlḭden iste imdād u meded / Kim ʿAlḭ hükmündedür insān cinn dḭv u ded
Bḭ-gümān ol maẓhar-ı külli ʿacāibdür yaḳḭn / Aḥmedin cisminde cānı ḫālıḳıñ ẕatında vedd
Şaḳ olur nūn-ı nübüvvet istivāsından çıḫar / Ṣūret-i vāv-ı velāyet şöyle kim cān-ı cesed
Kim onuñ naʿleyn-i pāyı tāc-ı serdür Ādeme / Ey berāder bu cehetdendür elif üstünde med
Müfredāt içre birikdi hay huy vāv-ı velḭ / Tā mürekkeb oldı ism-i ḳul hüvallahü eḥad
Bu nübüvvet bu velāyet bu ulūhiyyet ki var / Bir ḥaḳḭḳatdür ḳamū derk eyle ey ṣāḥib-ḫıred
Müşrik olma ẓāhir u bāṭında ehl-i vaḥdet ol / Şöyle kim bir dem koyar bu mince aʿdād ʿaded
Her ṣıfāt içre ʿAlḭdür ẕātını ẓann eyleyen / Oldı Ḥaydar yeryüzünde gökyüzünde hem esed
Ebcede baḫ ey dilā seyr eyleyüben dut ḫaber / Ādeme çün maʿnḭde oldur eb u cedd
Nuṭḳ-ı Ḥaḳḳam men kelām-ı nāṭıḳam dér ol velḭ / Ḥüccet u burhān-ı ʿirfāna ne sened bu sened
Pūr-Ḥaydar kişver-i ḭmān u küfrün ḥākimi / Leşker-i yeʾcüce ḳarşu zülfiḳār çekdi sedd
Ḫāk-i pā-yı Bu-Turābıñ tūtiyādur ʿaynıma / Kūri-yi inkār kec-bḭn kūri-yi ehl-i ḥased
Ġayr bilmez Himmetḭ ġayre getürmez ilticā / Bende-i āl-i Muḥammeddür ezelden tā ebed