Klasik Türk Edebiyatı
gazel #17
Söyle ey dil Ḥaydar-ı Kerrāra dāḭm menḳıbet / Ger dilersen dḭn u ʿuḳbāda Ḥaḳḳdan maġfiret
Ey āḫḭ şāh-ı velāyet ḳuldur çün münḥarif / Bu ḫaberdür vāḳıf ol burhān-ı ehl-i maʿrifet
Başını çeksün ʿAlḭ ʿaşḳına ġayret dārına / Her kim ister aḫret dārında tāc-ı salṭanat
Merd iseñ zerḳ u riyādan geç hevā-yı ḥırsı ḳoy / İħtiyār eyle ʿAlḭ yolunda faḳr u meskenet
Ḫāke yeksān ol ʿAlḭ yolunda ey āzāde merd / Tā ola rūḫuñ bu esfelde ŝüreyyā menzilet
Vādḭ-yi ḫavf-ı ḫaṭardan ḳurtarsun onı / Sālik-i ḥubb-ı ʿAlḭdür mülk-i emn-i ʿāḳıbet
Cān fedā ḳıl iḫtiyārıñ elde iken Ḥaydara / Çün bilürsen yırtılur āḫir libās-ı ʿāriyet
Ana raḥminde bu ādem ṣūretin taṣvḭr édüb / Baġladı bu od u su tobraḳ yelden şeş cihet
Şol mübārek ismini ẕikr bu fāl-i saʿdime / Geldi “ʿ-L-Y” Ḳur’āna ḳıldum meşveret
Her kim onun ḳıymaz mene ṣıdḳ-ile olsa ayāz / Ṭāliʿi mesʿūd işi Maḥmūd olur bil ʿāḳıbet
Pādişāhıdur ḥaḳḭḳat kişveriniñ ol velḭ / Kelb-i dergāḥıdur anıñ vālḭ-yi her memleket
Ekmeyeñ ten mevṣiminde ʿāḳıbet toḫm-ı vefā / Bulmadı bāġ-ı ḥayātından cihānda menfaʿat
Himmetḭniñ yā ʿAlḭ maḳṣūd-ı dḭdārıñ gören / Sensiz bin dünyā ḥarām olsun oña hem aḫret