Klasik Türk Edebiyatı
gazel #124
Egerçi sunʿ-i pākinden yaratdı Ādem-i ṣāniʿ / Cemālinden anıñ amma ki nūr-ı şāh-idi lāmḭʿ
ʿAlḭ nuṭḳundan olmışdur vücūd-ı ʿālem u Ādem / Yaḳḭn kim bil ḥaḳḭḳatde ʿAlḭdür mazhar-ı cāmiʿ
Ḳaddin kim maẓhar-ı külli ʿacāibdir bi-ḳavl-i Ḥaḳḳ / Olur āḫirde külli şeyʿ ʿAlḭniñ nuṭḳına rāciʿ
ʿAlḭdür kāşif-i ʿalām u ʿilm-i ẓāhir u bāṭın / Kitāb-ı ṣāmit-i nāṭıḳ ʿAlḭdür ḥüccet-i ḳāṭiʿ
ʿAlḭdir mehdi-yi hādḭ imām-ı cinn ve’l-insān / ʿAlḭdür ḳātil-i deccal u şeyṭān şerrine dāfiʿ
ʿAlḭdür ekrem-i ser-baḫş u zer-baḫş u velḭniʿmet / Ḫaṭā-baḫş u ʿaṭā-baḫş u kerḭm u fāyiż u nāfiʿ
Neyler nefsi vānefsi çaġrışanda havl-i aşdan / ʿAlḭdir ümmete ol gün şefāʿatçi u hem şāfiʿ
Çıḫart ẓulmāt-ı buġżı nūr-ı mihr-i şāh ilen doldur / Serā-yı ḳalbiñi ḳıl pāk u ṣāf rūşen-i vāṣiʿ
Bu dürr-i nuṭḳı ey ʿārif ʿAlḭ medḥinde ṣarf eyle / Ḥayātıñ naḳdini étme muġber-i efsāneye żāyiʿ
Göñül deryā-yı ṣadefdir sḭne medḥ-i murtażā gevher / Ḳulaġıñda bu dürri saḫla cān u dilden ey sāmiʿ
Velḭyullaha ger bu dünyada ʿarż étmeyeñ ḭmān / Viṣāl-ı ḥūr-ı cennet isteme ey ebleh-i ṭāmiʿ
Ḳaba-yı aṭlası āl-i ʿabā ʿaşḳına terk etdi / Olubdur Himmetḭ bir ḫırḳa u bir loḳmaya ḳāniʿ