Klasik Türk Edebiyatı
gazel #90
Var-iken ol ẕāt-ı muṭlaḳ yoḫdı eşyā henüz / Emr-i kün mevḳūfdı bu dünyā u ʿuḳbā henüz
Géce gündüz maḥv-idi tābān geldi ay gün / Ḫanda-idi ʿarş u ferş esfel-i aʿlā henüz
Ol şeh-i merdān vücūd iḳlimine sulṭān-ıdı / Gelmeden ketm ʿademden Ādem u Ḥavvā henüz
Men sücūd eylerdim ol manẓūr-ı Ḥaḳḳa olmadan / Od su tobraḳ yélden aḥsenü’l-ḥüsnā henüz
Cebreʾḭliñ per u bālıñ yanduranda Murtażā / Ẕāt-ı Ḥaḳḳdan ġayrı kimse yoḫdı peydā henüz
Ḫıżra vérdi anda ʿilm-i ledünnḭden sabaḳ / Ādeme ders olmamışdı ʿalleme’l-esmā henüz
Bende saldı dḭvi ol dest-i velāyet ḫarb-ilen / Vérmedi Mūsāya Ḥaḳḳ fetḥ-i yed-i beyżā henüz
Onuñ enfāsından ervāḥ-ı mücerred buldı cism / Baṭn-ı Meryemden vücūda gelmeden ḭsā henüz
Aḥmede oldı ezelden Ḥaḳḳ ṭarḭḳinde refḭḳ / Olmadan ẓāhir ṭarḭḳ-i leyletü’l-esrā henüz
Ser-be-ser dutdı velāyet āftāb-ı ʿālemi / Ḫāricḭ ḫuffāşa nisbet görmez ol aʿmā henüz
Himmetḭ şāh-ı velāyet medḥini eyler müdām / Cinn u insān u melek yeg olmadı güyā henüz