Klasik Türk Edebiyatı
gazel #87
Tā semādan ẕülfiḳārı Cebreʾḭl endirdi tḭz / Eyledi anı dem şāh-ı velāyet tünd u tḭz
Geldi emr-i fāḫiri bu Ḥaḳḳdan emḭr-i ṣaf-şiken / Çaldı ṣeyfi ḳoydı bu meydān içinde rest-ḫḭz
Kevs-i rıḥlet çaldı bu hengāmede dest-i ḳażā / Leşker-i ervāh tenden dutdılar rāh-ı gürḭz
Baḥra döndi müddeʿ-i ḳanında oldı ʿarṣa-gāh / Düşdi deryā-yı celālet derdi emvāc-ı sitḭz
Seyl-i gülgūn yeryüzünden her ṭaraf aḫdı revān / Oldı bir harb édende ʿarṣa-yı ġubrā deñiz
İki yardı yeddi başlu ejdehānı mehd-ārā / Muḥterḭz ol pence-yi şḭr-i ḫudādan muḥterḭz
Kesdi başın niçe ʿanter tek ʿadū-yı ʿādḭniñ / Tökdi ḳanın topraġa mānend-i berg-i bād-rḭz
Bu ʿacebdür şāh-ı merdān-ile baḥŝ étmek diler / Ḳudret-i ḳuvvetde her nāmerd-i puşt-endāz ḫḭz
Ḳılmasaydı ehl-i küfr-ilen velḭyyullah cihād / Enbiyānıñ meẕheb-i erkānı tapmazdı temḭz
Ḫār olur Yūsuf teki ol servere ḳavḭ düşmen / Murtażādur vālḭ-yi Mıṣr-ı velāyet ey ʿAzḭz
Ḥākim-i aʿrāf u yeẕdān Ḳāsım-ı ḳaṣr-ı cinān / Çākerine oldı ġılmān ḫādim-i ḥūra kenḭz
Himmetḭ şāh-ı velāyet ʿaşḳına müşrikleriñ / Başını kes ḫançer-i nuṭḳ-ile dest-i cān merḭz