Klasik Türk Edebiyatı

gazel #42

1

Şāh-ı merdān ʿAlḭ destindedür fermān-ı çarḫ / Ḥadd yoḫdur kim döne öz başına devrān-ı çarḫ

2

Çarḫ ne ḥayrānıñ ʿaşk-ile sergerdān geźer / Gerçi olmışdur bu ʿālem ḫalḳı sergerdān-ı çarḫ

3

Şol velāyet-i āftābdan belḭ bir zerredür / Yeryüzin nūr eyleyeñ bu meşʿal-i tābān-ı çarḫ

4

Sanma gökden niŝārıñ pāy-ı şāh içün / Dürr töker baḥr-ı felekden ḫüsrev-i eyvān-ı çarḫ

5

Bir kemḭne bendedür pes ol velḭ-yi vāliye / Aftāb-ı ʿālem-ārā kim éder sulṭān-ı çarḫ

6

ʿĀlem-i ḳudretde ol düldül-süvār ṣaff-deriñ / Atınıñ altında özge pāyedür meydān-ı çarḫ

7

Şāh-ı ṣaff-der-i Ḥaydar-ı Kerrār ḥükm-ilen keser / Başını leşkerlerün cellād-ı ḫūn-efşān-ı çarḫ

8

Yeryüzünden ança kesdi ẕülfiḳārı müşriki / Gökyüzünden ḳana batdı görünce dāmān-ı çarḫ

9

Her biri bir ramḥ-ı ḫayżerān oldı bir tḭr-i şahāb / Çeşmine müşrikleriñ şol āteş-i perrān-ı çarḫ

10

Dönderen bu gerdişi dest-i velāyetdür yaḳḭn / Olma zinhār ey dil sergeşte sen ḫayrān-ı çarḫ

11

Keşti-yi Nūḥ nicedür çünki ḥubb-ı ehl-i beyt / Ey muḥabbet endḭşe ḳılma ḳopsa ger ṭūfān-ı çarḫ

12

Himmetḭ ḳıldı seyr-i şāh-ı velāyet himmetiñ / Yüz çevirmez tḭr-bārān olsa ger bārān-ı çarḫ