Klasik Türk Edebiyatı
gazel #98
Kaʿbedür kūyıñ gürūh-ı enbiyā ḥüccācıñız / İstivā-yı ʿarş-ı Ḥaḳḳdur yā ʿAlḭ minhācıñız
Lā fetā ṭuġrā-yı velāyet tā maña mihr-i innemā / Tahtıñızdur Āyete’l kürsi-yi tebārek tācıñız
Ger Buraḳ-ilen Muḥammed seyr–i miʿrāc éyledi / Oldı Ḥaḳḳdan Aḥmediñ kitfi siziñ mirācıñız
Gevher-i ẕāt-ı ulūhiyyet sen ey deryā-yı ʿaşḳ / Ġarḳ étdi on sekiz miñ ʿālemi emvācıñız
Ey kefḭl-i rızḳ-ı külli kāināt ey baḥr-i cūd / Enbiyā u evliyā u etḳıyā muḥtācıñız
Çarḫ meydānında ervāḥ-ı melāik leşkeriñ / Şeh-süvār olman gizliñ lā-mekān tārācıñız
ʿAşḳ cenginde ḳażā-yı ḳavs-i ḳadr-i sehmiñ şehā / Her naẕar ehl-i vefānıñ sḭnesi amācıñız
ʿĀlem-i śūretde Ādem yoḫken yā şḭr-i Ḥaḳḳ / Degdi dḭviñ boynuna ol dem ḍarb-ı kācıñız
Her seḥer bu lāciverd çarḫa tā zerd çeker / Sensen el-ḥaḳḳ şāhbāz-ı āşiyān-ı lā-mekān kācıñız
Mihr-ilen ḫūrşḭd-i ʿālem-tābdur nessācıñız / Merġ-zār-ı ʿarşda rūḥü’l-emindür ācıñız
Ḥażretinden çün baṣar tek nüktesi olmaz ḳabūl / Pes ne gördi kim ene’l Ḥaḳḳ söyledi hallācıñız
Himmetḭ yolunda şāh-ı evliyānıñ ferdi-iseñ / Şol iki zevceyn ḳanı olmaya ezvācıñız