Klasik Türk Edebiyatı
gazel #120
Seyr-i miʿrāc eyledi çün ḳāfile-sālār-ı ʿarş / Aldı Muṣṭafānıñ ḥātemin rāhdār-ı ʿarş
Yeddi gökde Ḥaydar-ı kerrār gördi pey ʿayān / Görmedi andan ʿAlḭden ġayr şol muḫtār-ı ʿarş
Bu cihetden ol velḭni Ḥaḳḳ “sellūni” söyledi / Yaʿni Ḥaydardur ʿalḭm-i ʿālem-i esrār-ı ʿarş
Beyle kim oldur ʿālem-i ḳuvvetde inkār eyleme / Ḥikmet-i üstād-ı kāmil ḳudret-i miʿmār-ı ʿarş
Bu mülemmaʿ ḫayme-yi eflāka çün oldur sütūn / İstiḳāmet tapdı andan günbed-i devvār-ı ʿarş
Olmasaydı noḳṭa-yı merkez vücūd-ı Ḥaydarıñ / Tā ebed tapmazdı ṣūret-i çarḫ-ı nuh pergār-ı ʿarş
Ḥancaru emreylese ol ne eyler ʿazm-ı cezm / Bende-yi fermānḭdür anıñ Hüsrev-i destār-ı ʿarş
Şevḳ-len mest eyleyüb ẕerrātı raḳṣān-ilen / Cām-ı Ḥaydardur bu şems āyine-yi kirdār-ı ʿarş
Ol refḭʿu’l-ḳadr ol ʿālḭmaḳām serveriñ / Āstān-ı zāiridir seyr-i ser-i züvvār-ı ʿarş
Uçmasa onuñ hevesiyle yanar bāl u peri / Peyk-i ʿizzet Cebreʾil ol ṭāyir-i ṭayyār-ı ʿarş
Midḥatında şol kelām-ı nāṭıḳıñ ey Himmetḭ / Ṭūṭḭ-yi eflāk sensin bülbül-i gülzār-ı ʿarş