Klasik Türk Edebiyatı

gazel #120

1

Seyr-i miʿrāc eyledi çün ḳāfile-sālār-ı ʿarş / Aldı Muṣṭafānıñ ḥātemin rāhdār-ı ʿarş

2

Yeddi gökde Ḥaydar-ı kerrār gördi pey ʿayān / Görmedi andan ʿAlḭden ġayr şol muḫtār-ı ʿarş

3

Bu cihetden ol velḭni Ḥaḳḳ “sellūni” söyledi / Yaʿni Ḥaydardur ʿalḭm-i ʿālem-i esrār-ı ʿarş

4

Beyle kim oldur ʿālem-i ḳuvvetde inkār eyleme / Ḥikmet-i üstād-ı kāmil ḳudret-i miʿmār-ı ʿarş

5

Bu mülemmaʿ ḫayme-yi eflāka çün oldur sütūn / İstiḳāmet tapdı andan günbed-i devvār-ı ʿarş

6

Olmasaydı noḳṭa-yı merkez vücūd-ı Ḥaydarıñ / Tā ebed tapmazdı ṣūret-i çarḫ-ı nuh pergār-ı ʿarş

7

Ḥancaru emreylese ol ne eyler ʿazm-ı cezm / Bende-yi fermānḭdür anıñ Hüsrev-i destār-ı ʿarş

8

Şevḳ-len mest eyleyüb ẕerrātı raḳṣān-ilen / Cām-ı Ḥaydardur bu şems āyine-yi kirdār-ı ʿarş

9

Ol refḭʿu’l-ḳadr ol ʿālḭmaḳām serveriñ / Āstān-ı zāiridir seyr-i ser-i züvvār-ı ʿarş

10

Uçmasa onuñ hevesiyle yanar bāl u peri / Peyk-i ʿizzet Cebreʾil ol ṭāyir-i ṭayyār-ı ʿarş

11

Midḥatında şol kelām-ı nāṭıḳıñ ey Himmetḭ / Ṭūṭḭ-yi eflāk sensin bülbül-i gülzār-ı ʿarş