Klasik Türk Edebiyatı
gazel #28
Perde-i ʿarşdan oldı gün teki iẓhār tāc / Ḳıldı çün şemʿ-i tecellḭ gün teki envār tāc
Şāh elinden ġāziler ol gün ki géydi ḳırmızı / Ṣaḥn-ı meydānı serāser gülzār tāc
Tāc géymek cān başından géymeyenler Ḥaḳḳdur / Terk-i ser her kim ki ḳılmaz géymesün zinhār tāc
Bezm-i rezm içinde géydi ʿālem iŝbāt içün / Hel etā ve lā fetādan Ḥaydar-ı kerrār tāc
Şöyle kim otuz iki dürdāneden olmış tamām / Cebreʾḭlde nāzil oldı Aḥmede destār tāc
Tāc-ı ḳayṣer tāc-ı keykāvus keyḫüsrev degül / Oldı ehl-i Allah nūr-ı ḫālıḳ-ı cebbār tāc
Āyet-i “naṣrun minallah” oldı ber-pā şükr-i Ḥaḳḳ / Ki bu gün her gören eşrārı ebrār tāc
ʿAşḳına berdār olan Manṣūr tek nuṣret tapar / Eyler onı ḫalḳ-ārā bu ʿarṣada serdār tāc
Yolına ser vérmeyen bir serseridür bilmiş ol / Pes żarūretden géyer ol ḫāin-i tarrār tāc
Bir olur kim münāfıkdur dér altımdaki / Kim ḳılur ol günde nāṭıḳlar kimi güftār tāc
Meyl-i sürḫ-ı āteşidür şuʿle-yi ḫurşḭd-i dḭn / Kör éder ḫuffāş görgec ey ulū’l-ebṣār tāc
Geldi mehdi Himmetḭ nūr-ile doldı kāināt / Dutdı yeddi kişver ey müʾmin-i dḭndār tāc