Klasik Türk Edebiyatı
gazel #27
Ḥaydar ol şāh-ı velāyet serdar-ı lā-iḥtiyāc / Bḭ-gümān oldur velḭyullah anındur taḫt u tāc
Alur ol şāhenşeh-i ṣāḥib-ḳırānıñ ḍarb-ile / Bir kemḭne çāker-i faġfūru ḳayṣerden ḥarāc
Kāfile-sālār ervāḥ eyledi āheng-i ʿarş / Onda aṣlan oldı şāh-ı enbiyādan aldı bāc
Maʿden-i cūd ol kerem-kānı seḫāsıyle şāhıñ / Ḫān-ı iḥsānında anıñ mihr u māh-ilen kümāc
Ġaybdan tā kim şehādet mülkine yetdi ʿalem / Lātı yaḫdı āteşe zünnār üzüldi sındı ḫāc
Geldi Ḥaḳḳdan tā kim ol tḭġ-ı dü-peyker Ḥaydara / Kesdi ehl-i şirki dḭn-i Muṣṭafā tabdı revāc
İstiḳāmet buldı islām işledi ḥükm-i kelām / Oldı kāim dāimḭ ṣavm u ṣalat erkān-ı ḥāc
Başını kes zḭnet-i esbābını tārāca vér / Ey muvaḥḥid mundan özge müşrike yoḫdur ʿilāc
Ḳoy leccācı olma ebleh şāh-ı merdān ḳuldur / Āfete uġrar bu yolda ḳılmayanıñ terk-i leccāc
Bu göñül mirātınıñ mihr-i ʿAlḭdür ṣayḳalı / Rūşen olmaz yanmasa bir cürde ey dil serāc
Dutdı yekser ʿālemi cümle cihāngḭr ʿAlḭ / Doġdı maġribden güneş āʿmā degülsen göziñ ac
Himmetḭ vermez ʿAlḭ ʿaşḳında her hüşyār baş / Yanmasa altında ger āteş karar mı cism sac
Ger dilersen Himmetḭ dḭdār-ı Ḥaydardan naṣḭb / Rūşen eyle ḳalbiñi mānend-i mirāt-ı züccac