Klasik Türk Edebiyatı
gazel #56
Bu cism u cānı yaratdı egerçe ḥayy-ı vedūd / İki cihānda ʿAlḭdür velḭ aña maḳṣūd
Görindi ẕāt-ı ʿAlḭden kemāl-i ṣıfāt / Ki munca şeyʾ-i ʿacḭb u ḳarḭb buldı vücūd
ʿAlḭ vücūd-ı noṭḳadur bu cümle mevcūdat / Cihān-ı maʿnḭde o noḳṭa olur mevcūd
Güneş tek oldı ʿayān mihr sende nūr-ı ʿAlḭ / Ki Ādeme bu cihetden ferişte ḳıldı sücūd
Dilinde nuṭḳ-ı ʿAlḭdür teninde rūḥ-ı revān / Anıñçün ey beşer oldıñ melāike mescūd
Ḥicāb-ı ẓulmet oña oldı perde-yi pindār / Bu nūr görmedi ol bḭ-baśar laʿḭni ḥasūd
Ḥasedden ol cedeliñ geçdi boynuna çenber / Cihānda tā bḭ-ebed oldı laʿnet ol merdūd
ʿAlḭ-yi ʿālḭ-yi aʿlāya çāker ol bende / Saña ʿayān ola tā sırr-ı ʿābid-i maʿbūd
Démez yaḳḭn eyle her kim ʿAlḭ-yi velḭyullah / Ḥaḳḭḳatıñ şāhidi olmadı meşhūd
ʿAlḭ cemālını her kim gördi saʿd-ı ekber tek / Olur şol evc-i saʿādetde aḫter-i mesʿūd
Muḥibb-i Ḥaydara nār-ı saḳar gülistāndur / Ḫalḭle şöyle ki dér oldı āteş-i Nemrūd
ʿAlḭ taʿalluḳdur nuṭḳ-ı sūret-i maʿnḭ / Cemāl-i Yūsuf-ı Kenʿān naġme-i Dāvūd
ʿAlḭye bende ey Himmetḭ ayazı gör / Cihānda kim o ḫāṣ étdi ṣoḥbet-i Maḥmūd