Klasik Türk Edebiyatı
gazel #71
ʿArsa-yı ʿaşḳa bugün ʿāşıḳ olan cān getürür / Kesüben kellesini tuḥfe-yi cānān getürür
Ḳıble-yi ʿaşḳa yüzin dönderüben secde ḳılur / Ṣanemiñ silsile-i küfr-ile ḭmān getürür
Dil u cān zülf u ruḫ dilbere ḫarc-eylemeyen / Tācir-i Çin u Ḫıṭā olsa ger noḳṣān getürür
Men dédim zülf-i peyāmın getür ey bād-ı ṣabā / Ol gider başıma sevdā-yı perḭşān getürür
Her géce renc u belā miḥnet u derd ġam-ı ʿaşḳ / Başlayub külbe-yi aḥzānıma mihmān getürür
Yüregim ḳanını mı baġrımı biryān édüben / Ol saḫḭ-ṭabʿ bu mihmānlar içün ḫān getürür
Ey göñül gel ki ṭabḭb oldı bize ʿaşḳ-ı ḥabḭb / Ṣıdḳ-ile varan aña derdine dermān getürür
Zāhidiñ meclisine varma eger ʿāşıḳ-isen / Zeng alur āyine-yi ḫāṭıra nisyān getürür
ʿAşḳ-ilen pir-i muġān soḥbetine gel ki saña / Şāhid-i şemʿ u şarāb gül reyḥān getürür
Yaʿni ki dāmen-i Maḫmūdı elinden ḳoyma / Ḥaḳḳdan ol ʿāṣilere müjde-yi ġufrān getürür
ʿIyd-ı aḍḥā-imiş aḥbābına dḭdār-ı ʿAlḭ / Cānıñ ol ʿıyda bugün Himmetḭ ḳurbān getürür