Klasik Türk Edebiyatı
gazel #170
Cān u şemʿ odına yanmaz pervāne olmayınca / Bu iş ḥuṣūle yetmez ʿirfāna dalmayınca
Vaṣlından ol perḭniñ maḳṣūdı kāma yetmez / ʿAşḳ-ile merd-i ʿāḳıl dḭvāne olmayınca
Ḥaḳḳ-ilen āşinālıḳ yaʿni müyesser olmaz / Bu ḫalḳ-ı bḭ-vefādan bḭgāne olmayınca
Mesken dutar mı onda genc-i revān-ı maʿnḭ / Uşbu sarāy-ı ṣūret vḭrāne olmayınca
Bu lām u bā ḳapusıñ miftāḥ-ı nuṭḳ açar mı / Tā sin şından aña dendānı olmayınca
ʿUşşāḳa ḥāṣıl olmaz hergiz maḳām-ı vuṣlat / Şol māh-ı ḫargah-ilen hem-ḫāne olmayınca
ʿĀşıḳ cihānda ölmez maʿşūḳına müsellem / Ḫalḳıñ dilinde ʿāşıḳ efsāne olmayınca
Sāḳḭ lebinden almaz bir būse her ḥarḭfiñ / Topraḳ dem içinde peymāne olmayınca
Zülfine el yetürmez yāriñ nihāi şimşād / Ol şāḫ-ı şāḫ-perver çün şāne olmayınca
Mihr-i şāh-ı velāyet cāndır tenimde zḭrā / Muḳadder olur ṣadefde dürdāne olmayınca
Girme ṭarḭḳ-i ʿaşḳa ey Himmetḭ refḭḳiñ / Bir rind ferd u merd u merdāne olmayınca