Klasik Türk Edebiyatı
gazel #132
Ḳıldı hevā-yı seyrān sulṭān-ı aʿẓam-ı ʿaşḳ / Yārab mübārek olsun bu mülke maḳdem-i ʿaşḳ
Mıṣr-ı vücūd-ı Yūsuf cān kişverine cānān / Ol şehriyar-ı şehr u ol şāh-ı ʿālem-i ʿaşḳ
Cān gülşeninde ḳurdı bezm-i behişt-i āyin / ʿĀşıḳlara vérür cām her dem-be-dem cemʿ-i ʿaşḳ
Ḥaḳḳ müllkine Süleymān oldur ki aña Ḥaḳḳdan / Fıṭrat güninde olmış maḫṣūṣ-ı ḫātem-i ʿaşḳ
Ger şükür ger şikāyet ʿarż eyle her sözin var / Geldi ḫalḭfe-yi ʿarz yaʿni ki ādem-i ʿaşḳ
Tapdı hezḭmet anıñ Efrasyab önünden / Meydāna sürdi raḫşin merdāne Rüstem-i ʿaşḳ
Zinhār olma gāfil bir laḥẓa Ḥaḳḳ deminden / Bil bu demi ġanḭmet hoş demidir dem-i ʿaşḳ
Yoldaş-idi ezelden bu yolda ʿaşḳ ile cān / ʿAşḳ-idi hemdem-i cān cān-idi hemdem-i ʿaşḳ
Bilmez bu sırrı her bir nā-maḥrem u ded u dḭv / Ey Ḥaḳḳ-şinās-ı Ḥaḳḳ-bḭn ey rind-i maḥrem-i ʿaşḳ
Oldı ḫuṭūṭ-ı vechḭ insān u sırr-ı ebced / Yazıldı yeddi yerde āyāt-ı muḥkem-i ʿaşḳ
Ḫıżr-ı mesḭḥ sensen ey Himmetḭ bu demde / Oldı revān andan şol āb-ı zemzem-i ʿaşḳ