Klasik Türk Edebiyatı
gazel #156
Men sāḳḭ-yi bāḳḭden içen mest u melengem / Men hemdem hem fḭ-nefs u muṭrıb-ı çengem
Ger Aḥmediyem şeyḫ-i ʿarab ʿābid-i şāmi / Vér ʿḬsḭyem rāhib-i tersā u fereñem
Men yek cehet ṣādıḳ-ı yek reng-i ʿAlḭyem / Sen sānmaki bir köhne müselmān-ı du-rengem
Boynın uşadan ḫırs u ḥaser-i ḫūk-ı Ḥüseyniñ / Şol şḭr-i jiyān-ı pence der āhen çengem
Geh heybet-ilen deşt-i siyāsındaki ŝuʿbān / Geh ḳuvvet-ilen baḥr-ı celāletde nehengem
Geh bḭşe-i hecāda gezen bebr u ġażanfer / Geh kūh-ı daġa tḭġınıñ üstinde pelengem
Geh çarḫaçı u ṣaf-şiken gāh ḳaravul / Geh ehl-i temāşā geh-i merd-i ṣaff-ı cengem
Geh Rüstem-i destānam geh Sām-ı Nerḭmān / Geh Bicen u Suhrāb gehi gūr-ı Peşengem
Geh gürz u gehi ḫancer u geh seyf-i sınānam / Geh sḭnesine ḫāricḭniñ tḭr-i ḫadengem
Geh nāf olan nāf-ı ġazal-ı Ḫoten-i Çin / Geh şehd-i muṣaffā yetüren şekker-i engem
Men mest-i elestem ḳadeḥ-i ḳālū belādan / Aḥmaḳ ṣaġınur yaʿni ki deng-i mey-i bengem
Ey müddeʿḭ sen Himmetḭye baḫma muḥaḳḳar / Nemrūdı helāk eyleyen ol peşe-yi lengem