Klasik Türk Edebiyatı

gazel #122

1

Ol Ālḭ-yi aʿlā ʿAlḭ ol ʿarşdan erfaʿ / Ol şām-ı ebed faḫrı ol ṣaḥne-yi maṭlaʿ

2

Ol maẓhar-ı Ḥaḳḳ maḳṣad-ı ḭcād-ı ḫalāyıḳ / Cān gevherine kān u kerem baḥrına menbaʿ

3

Bir sofrasıdır yüzi yer ol şāh-ı kerḭmiñ / Sermāyedür ol sofraya bu çetr-i mülemmaʿ

4

Mihmānına bir ḥücredür ol kān-ı ʿaṭānıñ / Nuh ṭāḳ-ı muḳarnes daḫı bu ḳaṣr-ı muraṣṣaʿ

5

Bu ṭaḳdan aṣıldı fetā dillere nisbet / Cevzā u ḳamer zühre u ḫurşḭd-i muşaʿşaʿ

6

Gök maṭbaḫıdır ol velḭyullah-ı saḫḭniñ / Dāim doludur niʿmete buḫān-ı müsebbaʿ

7

Maḫlūḳa velḭniʿmet u ḫallāḳ-ı velḭdir / Ḫānından anıñ iki cihān ḫalḳı mütemmaʿ

8

Sulṭān-ı velāyet ser-i sālār-ı nübüvvet / İḳlḭm-i ulūhiyyet şāh-ı ekrem-i eşcaʿ

9

Ḳāḭm anın-lan bu felek tā dem-i āḫir / Ey dḭv-i denḭ müşrik-i melʿūn-ı muşaḳḳaʿ

10

Her kim ʿAlḭni Ḥaḳḳa velḭ bilmese muṭlaḳ / Mānend-i ḳalem ol şecere fahtini aḳṭaʿ

11

Destār ḥarām olsun aña sikke u ṣūret / Sarımaḳ gerek ol serserḭniñ başına maḳnaʿ

12

Ḳıldı Ḥasana ol velḭ iẓhār-ı ḥaḳḭḳat / Hengām-ı vedāʿ anda ki refʿ eyledi burḳaʿ

13

Ger olmasa her sözde ʿAlḭ medḥ-i mükerrer / Bir ṭurraya miñ beyt-i ġazel şḭʿr-i müseccaʿ

14

Ey Himmetḭ semʿ ol dil u cāndan bu ḥadḭŝe / Ḥaḳḳ ḳavl-i ḥaḳḭḳat ḫaberin bendeden ismaʿ