Klasik Türk Edebiyatı
gazel #91
1
Çıḳdı būyı yine ol zülf-i ‘abīr-efşānuñ / Zīr-i fesden görinen perçemidür cānānuñ
2
Destde sāġarı ḫūy-gerde olup şerminden / Reng-i gül-gūn-ı leb-i la‘li budur ḫūbānuñ
3
Olma gül-çīn-i ġażab rūy-ı cebīn-i düşnām / Nūş-ı zehr-āblaruñ meşrebidür rindānuñ
4
Zülf-i ṭarrārı içün şāne-zen-i ṭa‘n olmış / Zāhidā itme ḫaṭā diş biliyor dendānuñ
5
Başa çıḳmaz ser-i sevdā-zede-i zülf-i nigār / Ḫoş gelür zülfeleri ḥüsn-i ḫaṭ-ı ṭuġrānuñ
6
Çīn-i zülfüñ heves-i gīsū-yı müşgīnüñ içün / Girdi zencīre nigeh ṣun‘ı nedür zindānuñ
7
Pāyına sürmek içün sürme çeküp dīdeleri / Düşdi sevdālara bu ‘āḳıbeti hicrānuñ
8
Ḫūrde-efsūn ile ġamz-ı nigeh-i sāḥiri gör / Ḥayfdur şöhreti ‘ayyārlaruñ ẕürdānuñ
9
Öyle ser-mest o nergisleri yāruñ Ḫāliṣ / Na‘relerle adı var mey-kedenüñ mestānuñ