Klasik Türk Edebiyatı
gazel #40
Gehī düzd-i ḫayālüm kūy-ı dil-dārı çalar çarpar / Gehī mıżrāb-ı müşt-sīne-i şeş-tārı çalar çarpar
Ṭaḳınmış zīr-i ṭarf-ı ebruvāna gerçi gül ammā / Ṣabā hem-şemm-i güldür būy-ı ruḫsārı çalar çarpar
Amān ey dīde pāy-ı merdüm-i çeşmine yüz sürme / Gözet mīl-i müje sevdā-yı enẓārı çalar çarpar
Ne vaḫşetler bıraḳmış çeşm-i şūr-engīzi yek-ṭarfa / Gürīze çeşm-i āhū deşt ü kūhsārı çalar çarpar
Ṣaḳın murġ-ı naẓardan ḫüsn-i bāl-i kāküli setr it / Ṣabā ol müşg-būy-ı zülf-i ṭarrārı çalar çarpar
Gül-i rūyuñ ṭayanmaz naẓra-i bārīk-i aġyāre / Temūzı ‘ışḳı berg ü reng-i ezhārı çalar çarpar
Yazıḳdur şāḫ-ı şeft-ālūya baḳ rūbāhveş aġyār / Ḳomaz bir mīve bāġ-ı ‘işvede bārı çalar çarpar
Olur bir köhne mażmūn ġamze-i Tātār aña Ḫāliṣ / Şebīḫūn itse çeşmi ḳavm-i Tātārı çalar çarpar