Klasik Türk Edebiyatı
gazel #117
Saldı şevk-ile özin āteş-i sūzāna güneş / Ḳaṣd oldur meni dḭvāne kimi yāne güneş
Çizginür çarḫa girüb ʿaşḳ-la pervāne ṣıfāt / Şuʿle-yi nūr-ı ʿAlḭ şemʿine pervāne güneş
Mest olub cām-ı mey-i ʿaşḳ-ı ʿAlḭden her gün / Seyr-éder gülşen-i ʿarş-ı Ḥaḳḳı mestāne güneş
Ṣubḥ dem nuṭḳa gelüb ʿizzet-len vérdi selām / Dédi yā evvel u āḫir şeh-i merdāne güneş
Şaʿşaʿ dutdı muşaʿşaʿ teki ʿüryān oldı / Girdi merdāne ʿAlḭ ʿaşḳına meydāna güneş
Düşmen-i āl-i ʿAlḭ ḳaṣdına çün şāh-şecāʿ / Tḭġ-ı zerrḭn ḳuşanub mindi bir aṣlana güneş
Géydi sulṭān-ı mübāriz kimi bir cevşen-i zer / Ḥüsnünü gör ki nihān eyledi ḳalḫana güneş
Ḫışm-ile ḥarbe çeküb ḫāricini eyledi ḳatl / Batdı bu ʿarṣada mānend-i şafaḳ ḳana güneş
Érdi tā nūr-ı velāyetden aña feyż-i ezel / Saldı pertev bu doḳḳuz nilgün eyvāna güneş
Gösterür fāş saña “laḥmeke laḥmi” remzin / Pes Ḳur’ān eyler anın-çün meh-i tābāna güneş
Himmetḭ ḳılmaġa bu bezme temāşā dāim / Aṣdı ḳandḭl-i żiyā günbed-i gerdāna güneş