Klasik Türk Edebiyatı
gazel #12
Gülşen-nişḭn-i ʿaşḳa seyr-i çemen ne ḥācet / Şimşād-ı saye-perver yā nārven ne ḥācet
Bir serv-i gülzārıñ sevdā-yı sümbülünden / Āşufte derde-yi ġam müşk-i ḫoten ne ḥācet
Cān ḫalvetinde ol dem bir mehveş-ile hemdem / Ḳandḭl-i mihr u māha şems lakin ne ḥācet
Mıṣr-ı vücūd içinde elvérdi vaṣl-ı Yūsuf / Açıldı çeşm-i maʿnḭ pes pirehen ne ḥācet
Ey ṣūfḭ-yi muḳallid mest-i vahy-i meʿāni / Ḳand-i gülābı neyler şehd-i lebiñ ne ḥācet
Aṣıldı dil-rübānıñ dildār-ı ḳāmetinden / ʿUşşāḳa özge ondan dād-resin ne ḥācet
Menẓūrum ol dem Ḥaḳḳdan baġ-ı cemāl-i Yūsuf / Reyhān u nergis u gül yā yāsemen ne ḥācet
Ḳıl secde bu cemāle ey zāhid olma şeyṭān / Gel Ḥaḳḳıñ emrini dut bu māʾmen ne ḥācet
Mülk-i vücūda çünkim sensen bugün Süleymān / Bend eyle dḭv-i nefsi şol eḥrimen ne ḥācet
Géy cevşen-i tevekkül ḳurşan ḳılıç rıżādan / Cenk-i sipāh-ı nefse tīġ-ı mücessem ne ḥācet
Meydān içinde cān vér ḫūn-ābe ġarḳ olub bāt / Yaʿni şehḭd-i ʿaşḳa gūr u kefen ne ḥācet
Semʿ ol ki Himmetḭniñ her beyti bir güherdür / Baḥr-i muḥḭṭ içinde dürr-i ʿaden ne ḥācet