Klasik Türk Edebiyatı
gazel #34
Tā ḳurşandı dḭn-i Aḥmed ʿaşḳına Ḥaydar ḳılıç / Oña gönderdi semādan ḫālıḳ-ı ekber ḳılıç
Ẓāhiren dḭn-i Muḥammed istiḳāmet dutmadı / Çalmadı tā ehl-i küfre ḳātil-i enter ḳılıç
Yüzdi ḳalbin sancaḳıñ sındurdı derdem ḳıldı fetḥ / Çünṣaff-ı küffāra çekdi Ḥaydar-ı ṣafdar ḳılıç
Tökdi çendān ḳanını ol şḭr-i Ḥaḳḳ müşrikleriñ / Pencesinde oldı berg-i lāle tek aḥmer ḳılıç
Dutdı maġrib mülkini bu cümlede Ḥaydar-ṣıfat / Çıḫdı maşrıḳdan çeküb ol ḫüsrev-i ḫāver ḳılıç
Her saḫāvetsiz hünersiz cāhile olsun ḥarām / Ẓāhir u bāṭın müsellemdür ḳurşansa er ḳılıç
Ḳanber olmaz her habeş ya düldül olmaz her feres / Bu cihanda ẕülfiḳār olmaz-idi kim her ḳılıç
Mülk-i maʿnḭde ḥiṣār u enbiyādur evliyā / Bu cihetden baġladı ol şāh-ı dḭn-perver ḳılıç
Bir şehādet barmaġı eyler cihānı tārumār / Şol ʿerenler serverine ger çekseler leşker ḳılıç
Fi’l-meŝel bir berḳ-i lāmiʿdür ener gökden yere / Himmetḭ ger çalsaydı ḫāce-i ḳanber ḳılıç