Klasik Türk Edebiyatı
gazel #114
Ḥabḭbiñ çḭn-i zülfünden éder aḥbāba ʿanber baḫş / Ḳılur bād-ı ṣabāḳafa andan nāfe-yi ter baḫş
Çıḫan kim nuṭḳa ḳand aḫar mecliste nuḳlundan / Tapar her bḭ-nevā ʿuşşāḳ-ı müflis nuḳl-ı şeker baḫş
Tebessüm ḳılsa bir kez ol cevāhir ḫarmanı dilber / Vérür şol Ḥaḳḳa rūḥ-ı revāndan laʿl-i gevher baḫş
Eger refʿ eylese bir gün niḫāb ol māh-ı tābānım / Éder her ṣubḥ dem rūy-ı zemḭne mihr-ilen zer baḫş
Meger kim müşteri olmış güneş ol māh bir mihre / Olur ferruḫ cemālında anıñ ḫurşḭd-i enver baḫş
Misāfirler kimi ol şāh-ı ḫūbānıñ ġam-ı ʿaşḳıñ / Beyābān-ı fenada ḳıldı ʿāşıḳlar ḳalender baḫş
Ṭarḭḳ-i dḭn içinde reh-nümāmızdur bizim ṣūfḭ / Delḭl-i evliyā şemʿ-i hidāyet server-i ser baḫş
ʿAlḭyyu ʿĀlḭ-yi aʿlem veliyyi vālḭ-yi ekrem / Emḭr-i cümle-yi ehl-i kerem sulṭān-ı efser baḫş
ʿAlḭdür tā ebed bāḳḭ ḳıyāmet bezmine sāḳḭ / ʿAlḭdür eyleyen müʾminlere aḳdāḥ-ı kevser baḫş
Eger ol meydān-ı maʿnḭde erenler şāhını tanı / Velāyet ḫānından zḭrā aparmaz olmayan er baḫş
Olanda ʿahd-i bḭʿat leşker-i ervāḥ-ı mücerredden / Véribdür Himmetḭye bu demi ol demde Ḥaydar baḫş