Klasik Türk Edebiyatı

gazel #190

1

Ey kelāmullah-ı nāṭıḳ nuṭḳ-ı hem-dem yā ʿAlḭ / Ey Ḥaḳḳıñ esrārına hem-rāz u hem-dem yā ʿAlḭ

2

Kaf nun emrine Ḥaḳḳdan olmasaydın vāsıṭa / Kim ʿademden ḫilḳate gelmezdi ʿālem yā ʿAlḭ

3

Şol muʿallimsin ki senden tapdı ey kān-ı kerem / Ser-be-ser reh-nümā-yı taʿlḭm aldı ādem yā ʿAlḭ

4

Ḫıżra sen vérdiñ ledünnḭ ʿilmini şāh-ı sabaḳ / Kāşif-i ʿilm aldı ism-i aʿẓām yā ʿAlḭ

5

Oldı Dāvudıñ elinde mum-ı fażlından / Hem Süleymān barmaġında ḥükm-i ḫātem yā ʿAlḭ

6

Mūsḭ-yi ʿayn-ı ʿināyet birle tā ḳıldun naẓar / Buldı iḳbāl-i ẓafer Firʿavna der-dem yā ʿAlḭ

7

Ḳanı ḳanım cānı cānımdır dédi Aḥmed saña / Senden özge kimdür bu sırra maḥrem yā ʿAlḭ

8

Enbiyādan gerçi ṣūretde muaḫḫar geldüñiz / Maʿnḭde lḭkin muḳaddemsen muḳaddem yā ʿAlḭ

9

Yumaġa on sekiz miñ ʿālemiñ ʿiṣyānını / Baḥr-ı fażlından yeter bir ḳaṭre şebnem yā ʿAlḭ

10

Ey ḳasḭm-i nār u cennet kim ki Ḥaḳḳ bilmez seni / Menzili onuñ cehennemdür cehennem yā ʿAlḭ

11

Dünyā u ʿuḳbada bir dem ḫāṭır şād olmasun / Her kim olmaz dem-be-dem mihriñle ḫürrem yā ʿAlḭ

12

Himmetḭ dér ḥaşr u mḭzān u ṣırāṭ u sorgum hem / Himmetinden çekmezem bir ẕerrece ġam yā ʿAlḭ