ʿĀşıḳa her gün ʿAlḭ dḭdārıdur yevme’n-cedḭd / Muttaṣıl ḫān-ı velāyetden gelür rızḳ-ı cedḭd

Ḥaydarı her kim velḭ-yi Ḥaḳḳ-ı velḭniʿmet bilür / Dāimā Ḥaḳḳ raḥmetinden niʿmeti olsun mezḭd

Tā ki doġdı ʿālem-i subḥ-ı velāyetden güneş / Oldı aḥbābıñ yüzünden her güni ʿıyd-ı saʿḭd

Dem-be-dem bu ʿıyda cān ḳurbān éderler ehl-i ʿaşḳ / Leyk sūfḭ ʿankebūt āsār bāb eyler ḳadḭd

Ẕerre tek mahveyle mihrinde ʿAlḭniñ nefsini / Nahsinden ḳurtulub tā kim ola baḫtıñ saʿḭd

Kḭmyādur mihr-i Ḥaydar altun eyler mifraḳı / Bilmez amma bu ḥaḳāyıḳdan cüz ḳalb-i ḥadḭd

Ger getürse münkir-i ḭmān şehādet Tañrıya / Şāhid olmaz olmayan ʿaşḳında ol şāhın şehḭd

Ḳılmasa Allah içün imdād ol üstād eger / Menzil almaz cehd-ile munca Cüneyd yā Perḭd

Noḳṭa-yı bā nuṭḳ-ı Ḥaḳḳ terkḭb-i ebceddür ʿAlḭ / Bāb-ı ʿilm-i Aḥmede ol noḳṭa-yı bādur kilḭd

Bir taḳarrub ḥāṣıl ét gel Ḥaḳḳa Ḥaḳḳ bil Ḥaydarı / Kim ki ol sulṭān-ı Ḥaḳḳ bilmez olur Ḥaḳḳdan lā-ümmḭd

Saḳf-ı ʿarşa dest-i ḳudret yazmayınca ismini / Su yüzünde istiḳāmet dutmadı ʿarş-ı mecḭd

Himmetḭniñ sensin ümmḭd-i necātı ya ʿAlḭ / Bu ḥaḳḭri Muṣṭafā ʿaşḳına ḳılma nā-ümḭd