Klasik Türk Edebiyatı
gazel #15
ʿAlḭdür aftāb-ı ʿālem u ẕāt / Kim onuñ pertevidür cümle ẕerrāt
Ṣıfāt-ı ʿayn-ı mevcūdāt-ı lāyezālḭ / Cemāl-i pāk-ı vech-i Allah mirāt
Felek āyinesiñ ḳıldı tecellā / Göründi sūret-i sebʿi’s-semavāt
Cihān-ı şūle-i şemşḭr-i Ḥaydar / Münevver eyledi refʿ oldı ẓulemāt
Neden kim ḫalḳa dḭn-i Muṣṭafānı / ʿAlḭniñ zülfiḳārı ḳıldı iŝbāt
Onuñ tḭġıdur āfāt-ı semāvḭ / Yere gögden ener zḭrā beliyyāt
Velḭ her kimʿAlḭyyu’l-murtażāya / Sıġındı ṣıdḳ-ilen ol görmez āfāt
Sipehsālār ṣaff-der-i şḭr-i cebbār / Vérir münkirlere ecr-i mükāfāt
ʿAlḭ şanında Ḥaḳḳdandur muḳarrar / Şecāʿat hem saḫāvet hem kerāmāt
Resūlüñ kitfine basdı ayaġıñ / ʿAlḭ ʿéndirdi ṭāḳ-ı kaʿbeden Lāt
ʿAlḭ dergāhıdur ṭūr-ı ḥaḳḭḳat / Ḳılur yüz miñ kelḭm onda münācāt
Bu şāhı bilmeyen ehl-i şeḳāvet / Eger leylāc ise āḫır olur māt
Girübdür Himmetḭ ʿaşḳ-ile her dem / Velāyet ʿarṣasında oynadur āt