Klasik Türk Edebiyatı
gazel #142
Ḳılmadı cān gönülden Ḥaydara tā bendelik / Nūr-ı Ḥaḳḳdan tapmadı terk-i felek tābendelik
Almasa şemʿ-i velāyetden żiyā bulmazdı bil / Āftāb-ı ʿālem-ārā ḫilʿat-ı ferḫundelik
Ḥaydar ol ẕāt-ı revān-perverdür ey ṣāḥib-i cevd / Buldı nuṭḳundan anıñ ḫıżr-ı mesḭḫā zindelik
Tanı ol şāhenşeh-i dārü’l-beḳāyı sen daḫi / Ger dilersen bu fenāda devlet-i pāyendelik
Ṣıdḳ-ilen her kim tevellā ḳıldı āl-i Ḥaydara / Dünyā u ʿuḳbāda hergiz çekmedi şermendelik
Pes hḭç vaḳt şol rūḥ-ı mücerredsen bugün / Bu cihanda ḳılma kātib nefs içün ḫarbendelik
Maʿrifet gencinesidür bu vücūduñ ey faḳḭr / Pes ne maʿnḭde çekersin ʿacz-ile dermendelik
Rızḳ-içün endḭşe çekme çün tevekkül ehlisen / Maṭbaḫ-ı şāh-ı velāyetden yazıldı gündelik
Ol kerḭm-i kār-sāz u dil-nevāzıñ rūz-ı ḥaşr / Ẕevḳ-le bezminde İsrāfḭl éder sāzendelik
Ser-be-ser ol gün géyerler ḫilʿat-i şahın ḳuṭaṭ / Müʾminḭn u müʾmināne el vérür terfendelik
Şād olur müʾminleriñ dḭdārına ḳarşu ḳılur / Ḥūrḭler ṭūṭḭ ṣıfat cennetde şekker-ḫandelik
Himmetḭ bu devlete girmek dilerseñ ʿaşḳ-ilen / İḫtiyār eyle bugün üftādelik efkendelik