Şāh-ı iḳlḭm-i velāyetdir deryā-yı necef / Sen gühersen on sekiz miñ ʿālemiñ cismi ṣadef

Kāşif-i esrār “lev-keşfü’l-ʿaṭā ʿayne’l-yaḳḭn” / ʿAşḳ-ı külli nefs külli rūḥ külli men-ʿaref

Şāh-ı ʿAlḭ menzilet sen kim turāb-ı maḳdemiñ / Enbiyā-yı mürselḭn başında çün tāc-ı şeref

İns u cinniñ kaʿbesidir āstānıñ yā imām / Nūr sürer kerrūbḭler ol āstāna ṣaff-be-ṣaff

Ḥarb içinde ḫavf éderdi öz ʿaṣāsından kelḭm / Geldi senden Mūsḭye anda nidā-yı lā-teḫaf

Kim ki meydānında cān başını ḫarc étmedi / Ḳıldı bu ʿömr-i ʿazḭziñ naḳdini nādān telef

Ey kefā-yı kān-baḫş-ı baḥr-ı ber dürr-i luṭf-ı niŝār / Yeddi deryā menbaʿ-ı cūdıñ ḳatında miŝl-i kef

Ādem-i maʿnḭ gerek bu ʿilmi idrāk etmege / Handa eyler bu remzi her ḥimār-ı hoş ʿalef

Senden oldı ḳıṣṣa-yı berd-i yemānḭ āşikār / Bilmedi bu sırrı her nā-pāk-i nā-ḫalef

Ḥāżır u nāżır gör anı ger ulū’l-ebṣār iseŋ / Gel berü ey ṭālib-i dḭdār gezme her ṭaraf

Himmetḭ bir zerre ġam çekme günāhıñ ḳāf ola / Çün saña şāh-ı velayet étdürir ümmḭd-i necef