Klasik Türk Edebiyatı
gazel #92
Od su topraḳ yéldendür eger bünyādımız / Lḭk nūr-ı ẕāt-ı Ḥaḳḳdur maʿnḭde ḭcādımız
Ādem u ḫātem kūyından tā ebed Ḥaḳḳ mülkine / Bil ḫalḭfe hem ḫalḭfe-zādedür ecdādımız
Yeryüzi mḭrāŝımızdur tā Ṣafiyullahdan / Ḳaf tā Ḳaf dutubdur ālımız evlādımız
Bir güherdür ʿālem-i vaḥdetde eşyāʾ bir vücūd / Gel berü sen bu arada söyle kimdür yādımız
Ṣādıḳ olmaz ger bu ḳavle müddeʿi ḥüccet dutar / Ḥācet-i ḥüccet degil besdür bu söze esnādımız
Ḳāżḭ-yi darü’l-ḳażādur maʿnḭ-yi dārü’l-ʿudūl / Ḥāżır ol ki müddeʿḭ başlar keser cellādımız
Dām-ı dilde ṣaydımızdur şāh-bāz-ı lā-mekān / Cebreʾḭlden ḥükm-ile şeh-ber çeker ṣayyādımız
Şol velḭyyi Ḥaḳḳ ʿAlḭ dér men kelām-ı nāṭıḳam / Bile emr-étdi bize ol ṣāḥib-i irşādımız
Virdimiz nād-ı ʿAlḭyyu lā-fetādur dāimā / Ṣubḥ u şām anıñ mübārek ismidür evrādımız
Dersimiz ʿilm-i ledünnḭdür ḫaber dutmaz faḳḭh / Ḫıżrdur tanı bu mekteb-ḫānede üstādımız
ʿĀlem-i maʿnḭde sulṭānuz vücūd iḳlḭmine / ʿĀlem-i ṣūretde gerçi Himmetḭdür adımız