Klasik Türk Edebiyatı
gazel #4
Ḳalbini ṣāf ét riyadan ḳalmasun zengār-ı ḳalb / ʿAşḳ bāzārında olma ḫerc içün dinār ḳalb
Vezn ḥikmetdür seḥa ḥükmünde ol rāsiḫ degül / Kim ʿayār u nāṣıra dinār-ı bḭ-mikdār ḳalb
Çıḫma yoldan doġrı gel şāh-ı velāyet rāhına / Şöyle bil sıġmaz sebillullah kec-reftār ḳalb
Bes ʿAlḭ aḥbābı hergiz vaʿdesin étmez ḫilāf / Çāker olmaz şāhine hergiz éden güftār-ı ḳalb
Müʾmin oldur ki ola onuñ ḳavl-i faṣḭḥ muttaṣıl / Ehl-i ḭmān olmadı hergiz bed güftār-ı ḳalb
Reh-nümā oldur cihanda ʿādil u maʿṣūm ola / Muḳtedā-yı ḳavm-i islām olmaya ḳaddar-ı ḳalb
Şḭr ilen şevketde yā ḳudretde yā ḳuvvetde hey / Bir midür cins-i şuġāl rubeh u segsār ḳalb
ʿAşḳ meydānında ṣaf çekdi velāyet leşkeri / Girmesün bu ḳalbe her ser vérmeyen ṭarrār ḳalb
Ḍarb-ı ḍarb u muʿcizāt içre berāber mi olur / Mūsā ilen Sāmirḭ ol sāḥir u meḳḳār ḳalb
Daʿvā-yı ḭmān éderler de bilmez maʿnḭsiñ / Cāna ḳıymaz ol hünersiz lāf-ı bḭ-kirdār ḳalb
Noḳṭa-i ẕātıñ ṣıfāt içre ne bilsün hergizin / Himmetḭ her kec-rev-i kec ṭabʿ u kec pergār ḳalb