Dédi ey dilber göñül dḭdārıñ ister yā naṣḭb / Dédi kimse görmez onı olmayınca yā naṣḭb

Men dédim hicriñ helāk étdi ol meh dédi / Bu cihanda kime ḫār olur kime ḥurma naṣḭb

Ḫālıḳ-ı rezzāḳdan olmışdur belḭ kısmet güni / Şol ġazal-ı çḭne ṣaḥrā balıġa deryā naṣḭb

Müʾmin u hem müʾmināt amma ki olur bḭ-gümān / Dünyā ve ʿuḳbāda dḭdār-ı ʿAlḭden yā naṣḭb

Ol ʿAlḭ ol velḭniʿmet kim oldur ḳanı luṭf / Dost hem düşmen tamam ondan bulur eşyā naṣḭb

Maʿden-i cūd u seḫādur menbaʿ-ı baḥr-ı kerem / İster ol kānı ʿaṭādan Ādem u Ḥavvā naṣḭb

Ādem āzād olmadı tā ḳılmadı anı şafḭʿ / Gör nece ferzend-imiş ḳandan diler baba naṣḭb

Ẕāt-ı Ḥaydar bir güneşdür zerre-i pür-nūr baḫş / Görmez amma ol güneşden dḭde-i ʿama naṣḭb

Her kimiñ ki müşkili ḥall oldı Ḥaydardan gelür / Muttaṣıl ḫān-ı velāyetden oña ḥelvā naṣḭb

Her kimiñ göñlünde olsa buġż-ı āl-i Muṣṭafā / Olmaz ol melʿūna añla cennetü’l-meʾvā naṣḭb

Ḳıl tevellā ehl-i beyte ey peser tā kim saña / Ola cennetde şarāb-ı kevŝer u ḥūrā naṣḭb

Himmetḭniñ ḥāceti senden budur ḳıl yā ʿAlḭ / Bir dil u dānā oña bir dḭde-i bḭnā naṣḭb