Klasik Türk Edebiyatı
gazel #89
Çıḫdı kenzullahdan bir gevher-i ʿālem-fürūz / Baḫdı dḭdār-ı ḥabḭbullah evvel açdı göz
ʿĀleme bir nūr-ı vāḥiddür bir menzili bildirmege / Oldı ḫurşḭd ḳamer iŝbāt évinde yüz-be-yüz
Ol yedullah el çıḫardı leyletü’l-miʿrācda / Aḥmede gösterdi ol dem sırr-ı maḳdemden rumūz
Ẓāhir étdi küntü kenzen perdesinden ẕātını / Raḥmetinden ḫālıḳın açıldı kevnine künūz
Ṭalʿatından nūr éden arż u semāya her ṣabāḥ / Pertevidür Ḥaydarıñ ḫurşḭd-i ʿālem-tāb-ı rūz
Nūr-ı şemʿ-i Muṣṭafādur ʿaşḳ-ı pāk-ı murtażā / ʿĀşıḳıñ cānıñdaki şol āteş-i endḭşe-sūz
Ṣāmit ol ḳavl-i kelām-ı nāṭıḳa ḭmān getür / Çoḳ uzatma ḳıṣṣā-yı kūtāh ile söyle az
Ṣarf-ı evḳāt eyleme bir maʿnḭsiz efsānedür / Olmasa medḥ-i velḭyyullah her güftār söz
Fi’l-meŝel bir beyżedür destinde onuñ felek / Çarḫ-ı gerdūn günbed-i devvār tā ḥaddād göz
Çünki bu taḥḳḭḳe érmez ehl-i teşkḭk kemāl / Tḭġ-ı tevḥḭd-ile der-dem başını cisminden üz
Baḫmadı ol merd-i merdān bu cihān-ı ḳaḥbeye / Bḭ-vefādur nişe kim bu bḭ-ḥayā dehr-i ʿacūz
Himmetḭ Ḥaydar muḳaddemdür vücūd-ı ʿāleme / Var-iken ol ẕāt-ı muṭlaḳ yoḫdı eşyā henüz