Klasik Türk Edebiyatı
gazel #57
Ḳılmışuz ḳālū belādan şāh-ı merdān-ile ʿahd / Merd-i meydān-ı velāyet şāh-ı yezdān-ile ʿahd
Şol ʿAlḭ-yi ʿālḭyu’l-ḳadriñ meh-i gerdūn-ı ẕād / Şol velḭ-yi vālḭ mülk-i Süleyman-ile ʿahd
Yoḫ-iken ẓāhirde erkān-ı ṭabāyiʿ şeş cihāt / Ḳıldı bu rūḥ-ı mücerred ẕāt-ı sübḥān-ile ʿahd
Çün ḳılub sen Ḥaydara bḭʿat bḭ-hükm-i “innemā” / Dönme dḭnden ḳılma her bir nā-müselmān-ile ʿahd
Cān-ı dilden āl-i ʿimrāna tevellā ḳılmışım / Ḳılmazam başım giderse āl-i mervān-ile ʿahd
Merd-iseñ şol étdügiñ iḳrāra muḥkemdür bugün / Eylemez her kim ki erdür süst-peymān-ile ʿahd
Şarṭ oldur ki ʿāşıḳ eyleye cānıñ fedā / Eylemişdi çün ezel bezmin cānān-ile ʿahd
Odayandurçarsū-yışehr-iküfriḳılḥarāb / Eyledünse pādişāh-ı mülki ḭmān-ile ʿahd
Ḫidmetinden bir nefes ġāfil gerekmez ey āḫḭ / Ḥalḳ içinde baġladı bir ḳul ki sulṭān-ile ʿahd
Dünyā u ʿuḳbāda ondan özgeye ḳılmaz naẓar / Himmetḭ ḳılmışdurar bir şāh-ı ḫūbān-ile ʿahd