Klasik Türk Edebiyatı

gazel #105

1

Olma ḫālḭ ey göñül yād-ı ʿAlḭden bir nefes / Mūnis-i cān dünyā u ʿuḳbada anıñ mihri bes

2

Söyle ey cān bülbül-i şāh-ı velāyet ʿaşḳına / ʿĀḳıbet çünkim ṣına señi ecelden bu ḳafes

3

Bu ṣeferde cān u dilden ʿaşḳla tecrḭd olub / Ḳılmadı ḳaṭʿ-ı naẓar menāzil étmeyen terk-i heves

4

Murtażādur reh-nümā-yı ḳāfile-sālār-ı ʿaşḳ / Reh-rev-iseñ yatma ġāfil ḳopdı gülbāng-ı ceres

5

Bir ḳademdür bu ṭarḭḳiñ ṭūl-ı ʿarżı ey refḭḳ / Munda yoḫdur buʿd u ḳurb ḳıl beʿd u piş-i pes

6

Fāris-i maʿnḭ gerekdür kim gire bu ʿarṣaya / ʿAşḳ meydānında yoḥsa bir cova yüz min feres

7

Gir velāyet şehrine cümle ḫaṭardan fāriġ ol / Yoḫdur anda gḭr u dār u şaḥne-yi ḫavf-ı ʿabes

8

Kimse yoḫdur ġayr-ı Aḥmed Ḥaydara mānend-i miŝk / Nisbet olmaz şāhbāz-ı ʿizzete her ḫarmeges

9

Düşmen-i aḥbāb-ı aṣḥāb-ı cehennemdür tamām / Ḫānda olsa ḫāre yandurmaḳ içündür ḫār u ḫes

10

Eylese her kim ki inkār-ı velāyet bḭ-dirḭġ / Başını kes ḳanı aḫsun ḫāka çün rūd-ı eres

11

Kim ki dḭdār-ı ʿAlḭden bulmadı envār-ı ẕāt / Görmedi Muʿsḭ kimi nūr-ı tecellḭden ḳabas

12

Himmetḭ ḳılma ʿAlḭden özge bir deyyārdan / Ger tevekkül ehliseñ iki cihānda mültemes