Klasik Türk Edebiyatı
gazel #79
Kim ki ehl-i āḫiretdür dār-ı dünyādan geçer / Belki ehl-ullah olan dünyā u ʿuḳbādan geçer
Vuṣlat-ı Ḥaḳḳdur bu ḳavmiñ ḥāceti Ḥaḳḳdan yemin / ʿĀşıḳ-ı dḭdār olan ġayr temennādan geçer
Başına her ʿāşıḳıñ kim düşdi sevdā-yı ḥabḭb / Ol muḥabbet ʿāleminde cümle sevdādan geçer
El çeker fānḭ cihānıñ zḭb-i zerḳinden tamam / Peyrev-i āl-i ʿAlḭ zer-beft ḫārādan geçer
Külbe daşlar cḭfe-yi murdār-ı nefsi öldürür / Çāker-i şāh-ı velāyet şūr u ġavġādan geçer
Gence baḫmaz iḫtiyār eyler ḳanāʿat küncünü / Vāye vérmez nefsi uşbu ḫān-ı yaġmadan geçer
Bu göñül ḳāfında ol mesken dutar ʿanḳā kimin / Terk-i ṭayrān-ı hevā éyler temāşādan geçer
Şol sipāh-ı bād-peymādan Süleymāndur ġaraż / Yoḫsa bḭ-ḥadd dḭv u ded bu deşt-i ṣaḥrādan geçer
Ḫāk-i rāhı olmışam bir şeh-süvār-ı ʿizzetiñ / Bir nefesde merkebi anıñ ŝüreyyādan geçer
Ḳısmet olsa her kime şāh-ı velāyetden naẓar / Ḫıżr olur bir demde ger ʿazm étse deryādan geçer
Şirk-i eŝnā niyeti ḳalmaz elif tek ferd olur / Vāḥidiyyet menzilinde lā u illādan geçer
Himmetḭ nūş eyleyen naḫl-i velāyetden ruṭab / Bu cihān baġındaki ḫār-ı ḫurmādan geçer