Klasik Türk Edebiyatı
gazel #17
1
Al ḫayāle mey-i gül-gūn ile rūyı seyr it / Şemm-i ruḫsār [u] lebiyle mül ü būyı seyr it
2
Her seher şerm ile gülşende ‘araḳ-rīz olıyor / Tābiş-i ş-i meyle ‘iẕārındaki ḫūyı seyr it
3
Meye ḥumret getürür ‘aks-i lebi sāġarda / Āte şīn reng ile mīnāda gelūyı seyr it
4
Sebz-i ḫaṭṭ ile tekellümde kef-i kevsere baḳ / Ṣaḥn-ı gülzārı temāşā leb-i cūyı seyr it
5
Āteş-i terle olan ṣūret-i ruḫsārı görüp / Gül-i ṣad-bergdeki reng-i nigūyı seyr it
6
Neyl-i yek-būse ile rif‘at-i cāh it ey dil / Ser-firāz olmak ile cāy-ı fürūyı seyr it
7
Kendi zu‘mınca nazīre idicek Nābīye / Ḫāmenüñ itdigi levḥa tek ü pūyı seyr it
8
Ṣītı yoḳ köhne sifāl ile sebūnuñ Ḫāliṣ / Pür-ṣadā kāse-i çīnīdeki hūyı seyr it