Klasik Türk Edebiyatı

gazel #17

1

Al ḫayāle mey-i gül-gūn ile rūyı seyr it / Şemm-i ruḫsār [u] lebiyle mül ü būyı seyr it

2

Her seher şerm ile gülşende ‘araḳ-rīz olıyor / Tābiş-i ş-i meyle ‘iẕārındaki ḫūyı seyr it

3

Meye ḥumret getürür ‘aks-i lebi sāġarda / Āte şīn reng ile mīnāda gelūyı seyr it

4

Sebz-i ḫaṭṭ ile tekellümde kef-i kevsere baḳ / Ṣaḥn-ı gülzārı temāşā leb-i cūyı seyr it

5

Āteş-i terle olan ṣūret-i ruḫsārı görüp / Gül-i ṣad-bergdeki reng-i nigūyı seyr it

6

Neyl-i yek-būse ile rif‘at-i cāh it ey dil / Ser-firāz olmak ile cāy-ı fürūyı seyr it

7

Kendi zu‘mınca nazīre idicek Nābīye / Ḫāmenüñ itdigi levḥa tek ü pūyı seyr it

8

Ṣītı yoḳ köhne sifāl ile sebūnuñ Ḫāliṣ / Pür-ṣadā kāse-i çīnīdeki hūyı seyr it