Klasik Türk Edebiyatı
gazel #73
Bu cihān-ı fānḭ ey dil bir kühen-i vḭrānedür / Kim ki mesken dutsa anda dḭv ile hem-ḫānedür
Gösterür cilve perḭ şeklinde ol merdüm-firḭb / Kim göñül vérse oña bir bḭ-ḫaber-i dḭvānedür
Ḳıl ḥazer mekrinden ol mekkāre-yi ʿayyāreniñ / Kimseye cānāne olmaz çünki ḳaṣdı cānedür
Bḭ-vefā u bḭ-ḥayā bir ḳaḥbe-yi bāzārdur / İşi ḳan içmekdür anıñ muttaṣıl mestānedür
Çāḥa ṣaldı nice yüz miñ Rüstem u Destānı ol / Ẕāl bir al felek kim maʿnḭsiz efsānedür
Kim yaḫasıñ ḳurtarur çengden anıñ merd-imiş / ʿĀlem-i maʿnḭde ol bir ʿāşıḳ-ı merdānedür
Cāhil-i nāḳıṣ bu ḳulı muʿteber dutmaz ne ġam / Bu menim doġrı sözüm bir kāmil insānedür
Şḭr-i yezdān server-i merdān aña vérdi ṭalāḳ / Ol ki baḥr-ı ẕāt-ı gevher-i yekdānedür
Şol ʿalḭm-i ʿālim-i ʿallām-ı aʿlem sırr-ı Ḥaḳḳ / Nuṭḳu anıñ bāb-ı ḥikmet ḳuflına dendānedür
Ḳuṭb-ı ŝābit noḳṭā-yı pergār-ı vaḥdetdür ʿAlḭ / Mihr-i māh u tefr-i ṭāyir şemʿine pervānedür
Kim ki öz dersin ʿerenler şāhına peyrev gerek / Şöyle kim āb-ı revānıñ ricʿatı ʿummānedür
Himmetḭ aldanma zülf-i ḫālına ol ḳaḥbeniñ / Zülf-i ḫālı cān-ı dil murġına dām-i dānedür