Klasik Türk Edebiyatı
gazel #164
Bir söz-ilen bu iki ʿālemi var eyleyen / Yeddi semāt yeddi arż yeddi bahār eyleyen
Ay gün ulduzı çarḫa éden taʿbiye / Sāl u mah u hafta u leyl u nehār eyleyen
Nḭl-i saḥābı dutub gevher-i dürr bu gelin / ʿArşdan ol gevheri ferşe niŝār eyleyen
Ḫāk-i siyāh üstüne gül bitüren reng reng / Yeryüzini ser-be-ser naḳş-ı niġār eyleyen
Ḳuru aġacdan bize meyve-yi ter luṭf-iden / Berd-i ʿacūzu kesüb taze bahār eyleyen
Ḫālıḳ-ı eşyādır ol luṭf-ile bir ḳaṭreyi / Yasemen-i serv-i ḳad lāle-ʿiẕār eyleyen
Ḳudretini ʿāleme ḳılmak içün āşikār / Ḥaydar-ı dḭn-perveri Aḥmede yār eyleyen
Yār olur her yeten serseri aġyār-ı şom / Rūz-ı daġa terk-édüb yāri firār eyleyen
Rezm güni ʿarṣada er kimi durmaḳ gerek / Bezm güni yār-ilen ḳavl u ḳarār eyleyen
Yār-i ʿAlḭdür ʿAlḭ ʿaşḳına peyġamberiñ / Cān u cihāndan geçüb munda ḳarār eyleyen
Māyil-i her ḫırs u ḫūk olmadı bu bḭşede / Bedr-i ġażanfer kimi bebri şikār eyleyen
Şāhıdır ey Himmetḭ ʿarṣada hḭcā güni / Başına müşrikleriñ dünyānı dār eyleyen