Klasik Türk Edebiyatı
gazel #109
Söyle maña kim nedür ṣūret-i maʿnā nefs / Ger saña maʿlūm ise ism-i mesḭḥā nefs
Ṣāḥib-i şemşḭr-i şaḳ şāh-ı ledünnḭ sabaḳ / Kāşif-i esrār-ı Ḥaḳḳ ḥal-i muʿammā nefs
Men ʿarefe nefsehu maʿrifet vechehu / Mālikihu mülkihu vālḭ-yi mevlā nefs
Dédi ki nefsin bilen maʿnḭde Rabbin bilür / Ḳıl bu suāle cevāb müdrik-i dānā nefs
Dest-i ḳażā yıḫmadan cism-i şehrin bendini / Girmeden ey bḭ-ḫaber şehrine yaġma nefs
Öziñe yār eyle gel elde iken iḫtiyār / Yoḫsa keser başını ḫancer-i bürrā nefs
Ceng u cedel şeyn u şer fitne düşer ʿāleme / Ḳoysa eger ḫalḳ-āra şūriş-i ġavġa nefs
Ehl-i ḫıred öldürir ʿaḳl-ı cellādın bugün / Ḥırs eline vérmeye olmaya şeydā nefs
Şehdini āl ṣunma gel eyle hūr ey peser / Zehr-ilen memzūc étmiş kāse-yi ḥalvā nefs
Yār yüzini görgecin dangla olur şerm-sār / Kim ki bugün ḳılmasa ey aḫḭ pervā nefs
Tā ebed ey Himmetḭ Ḥaḳḳ-ile bḭgānedür / Olmasa ger ādemḭ munda şināsā nefs