Klasik Türk Edebiyatı
gazel #186
Şḭr-i ḫudā şāh-ı velāyet ʿAlḭ / Ḥaydar-ı kerrār ʿAlḭyyi veli
ʿAhd ḳılan leşker-i ervaḥ-ile / Şāhid-i aḳvāl-i elest u beli
Leyletü’l-esrāda çıḫan perdeden / Şol yed-i Ḥaḳḳ maʿnḭ-yi Allahıñ eli
Gördi liḳā kim ki anıñ gözgüsiñ / Eyledi ol dest-i velāyet ʿAlḭ
Ẓāhir u bāṭında ʿAlḭdür ʿayān / Āyine-yi ẕāt-ı Ḥaḳḳıñ ṣayḳalı
ʿĀlem-i vaḥdetde yaḳḭn oldur ol / Nūr-ı Ḥaḳḳıñ āḫiri hem evveli
Bir şeyʾi ey ʿārif-i ṣāḥib-naẓar / Nola eger iki görür aḥveli
Şol güneşi görmedi ḫuffāş fāş / Şöyle kim ebṣār-ı ʿamā meşʿali
Çarḫ-ı muraṣṣaʿda anıñ ḫar-gehi / Şems-i muşaʿşaʿdır anıñ manġalı
ʿArşullahdır aña tekye-gāh / Kürsi-yi raḥmāndır anıñ ṣandalı
Gel bu mufaṣṣalda oḫı bir varaḳ / Tā bilesin kimdir anıñ maḥmili
Nād-ı ʿAlḭdür dem-i iḫlāṣ-ile / Himmetḭniñ muṣḥafı hem heykeli