Klasik Türk Edebiyatı
gazel #2
Muḥammed şehr-i ʿilm oldı ʿAlḭ bāb / ʿAlḭdür Aḥmede ḥemdem ʿAlḭ bāb
ʿAlḭ ʿarş-ı ḥaḳḭḳatde ḳamerdür / Kevākibdür yanında ḫayl-i aṣḥāb
Oña bu küll-i maḫlūḳāt-ı ʿālem / Musaḫḫardur “biʿavn-i rabb-i vahhāb”
Ḳopardı Ḫayberiñ babın yérinden / Şehādet barmaġıñ işāret étdi ḳullāb
Girende Bedr birle ḥarbe Ḥaydar / ʿAdū ḳanında ol dem ḳopdı seyl-āb
Nişān-ı naʿl-i sümm-i düldülünden / Felekde ẓāhir oldı şekl-i miḥrāb
ʿAlḭdür müʾminḭn u hem müʾmināta / Hidāyet eyleyen miftaḥ-ı ebvāb
ʿAlḭdür “ḫāzen-i kenz-i ilāhi” / Onuñ muḥtācıdur sulṭān-ı dārāb
Ḥayāt-ı rızḳına bu mümkinātıñ / Sebebdür kim ʿAlḭ ey ehl-i esbāb
Dutubdur zerre-i nūr-ı ʿAlḭyle pertev / Ḳamer-i envār ḫurşḭd-i cihān-tāb
ʿAlḭdür ḫātem-i ḫatm-i nübüvvet / ʿAlḭdür evliyā naḳdine żerrāb
ʿAlḭdür ʿārife ruḥ-ı iżāfḭ / ʿAlḭ cānān-ı ʿāşıḳ cān-ı aḥbāb
ʿAlḭdür Himmetḭ iḥāta ḳılmış / Bu göñlile mekān-ı bāb-ı der-bāb