ʿAlḭdür ādeme nuṭḳ-ı ḥayāt cān u dil hemdem / ʿAlḭdür perde-yi ʿizzetde olan Aḥmede hemdem

Vücūda gelmemişdi mümkināt u yaʿni mevcūdāt / Vérende on sekkiz miñ ʿāleme şāh-ı muḳaddem dem

Yaturdı cismi bir cānsız ḥacer tek māʾ u ṭin içre / Aña nefḫ étdi öz rūḥundan ol dem buldı ādem dem

ʿAlḭdir ṣāḥib-i dem olma ġāfil sen bu dem Ḥaḳḳdan / Bu demdir ṣūr-ı maḥşer tapdı andan küll-i ʿālem dem

Taʿālallah zihi ḥikmet zihi ḳudret zihi ḳuvvet / Deminden mehd içinde nuṭḳa geldi ʿḬsḭ-yi Meryem

Kelām-ı nāṭıḳdır mesḭḥiñ atası fehm ét / Anıñçün nefḫe-yi rūḥü’l-eminden aldı Meryem dem

Ledünnḭ ʿilmine üstād olur ḫıżr-ı peyġamber tek / ʿİnāyet ḳılsa her şaḫṣa ʿalḭm-i ism-i aʿẓam dem

Yaḳḭn bil reşḥ-i cām sāḳḭ-yi kevŝerdür ey müʾmin / Baġışlar çeşme-yi āb-ı ḥayāt u çāh-ı zemzem dem

Ki bezm-i muḥteremdir ṣoḥbetin anıñ ġanḭmet dut / Ḥarḭm-i cism içinde geydirir bu cāna maḥrem dem

Cefā-yı çarḫ elinden çehre-yi zerdim her dem dem / Taraḥḥüm ḳıl baña luṭf-ile ey mḭr-i mükerrem dem

Ġam-ı derd u belādır ḥāṣılı bu mezraʿ-ı dehriñ / Ne mümkindir geçe bir laḥẓa ʿālemde bḭ-ġam dem

Penāh ol Himmetḭ bḭ-çāreye ey sāye-yi raḥmet / Çekende ḥaşm-ilen maḥşer güni nār-ı cehennem dem