Klasik Türk Edebiyatı
gazel #137
Elā ey merd-i ʿāşıḳ rind-i çālāk / ʿAlḭ yolında eyle cismiñi ḫāk
Gide fi’l-cümle bū-yı nengden günāhıñ / Ḥaṭā u maʿṣiyetden olasan pāk
ʿAlḭ mihrinden özge her ne kim var / Çıḫart ḳalbinden eyle cismini ḫāk
Neden kim revnaḳı yoḫdur yaraşmaz / Gül u reyḥān içinde ḫār u ḫāşāk
ʿAlḭdür ṣayḳal-ı mirāt-ı ḭmān / Gümān u ẓannı terk ét olma şekāk
ʿAlḭdür göñlünde buġżı zehr-i ḳātil / Velḭ cānda muḥib-i ḥubb-ı tiryāk
ʿAlḭden enbiyā u evliyāya / Érişdi nuṭḳ-ı ʿilm u ḥilm u idrāk
ʿAlḭ ismiyle dutdı istiḳāmet / Muʿallaḳ durdı bu nuh ṭāḳ-ı eflāk
ʿAlḭdür mālikü’l-mülk-i velāyet / ʿAlḭ ḥükmündedür bu yeddi eflāk
Ġadḭr-i ḫumda geldi ḥükm-i ḳādir / Aña cānım dédi sulṭān-ı levlāk
Bu meydānda bi-ʿaşḳ-ı şāh-ı merdān / Giderse baş cānım çekmezem bāk
İçinde Himmetḭ vaḥdet meyinden / O demde yoḫ-ıdı engūr hem tāk